یک چیستجوی استیک صنعتی با کنترل الکترونیکی? جوی استیک صنعتی با کنترل الکترونیکی یک دستگاه تعامل انسان و کامپیوتر است که در دستگاه های مختلف الکترومکانیکی برای حس کردن عمل دست روی دسته از طریق یک پتانسیومتر یا حسگر هال استفاده می شود و سیگنال های الکتریکی مربوطه را برای کنترل جهت، سرعت و فاصله ارسال می کند. از دستگاه قبل از ظهور جوی استیک های صنعتی با کنترل الکترونیکی، دو نوع دیگر از جوی استیک در تاریخ وجود داشت. در سال 1835، Otis آمریکایی اولین بیل مکانیکی تک سطلی را طراحی و ساخت که توسط یک موتور بخار هدایت می شد. اپراتور اهرم عامل را برای کنترل بیل مکانیکی از طریق چرخ دنده ها، اهرم ها، تسمه ها و طناب های کششی فشار داد. این اهرم عامل یک اهرم عملیاتی دستی است که هنوز در برخی تجهیزات مکانیکی ساده استفاده می شود. از مزایای آن می توان به هزینه کم و نگهداری ساده اشاره کرد. با این حال، با پیشرفت بیشتر ماشین آلات و عملکردهای بیشتر و بیشتر، ساختار این اهرم عملیاتی دستی کاملاً مکانیکی نیز پیچیده تر و پیچیده تر می شود و به تدریج نمی تواند نیازها را برآورده کند.
در دهه 1940، بیلهای سواری با بیلهای هیدرولیک روی تراکتورها ظاهر شدند که با استفاده از اهرمهای عملیاتی هیدرولیک هدایت میشدند. اهرم عامل هیدرولیک برای کنترل باز شدن (بستن) آن مستقیماً به شیر هیدرولیک متصل می شود و انرژی هیدرولیک برای کنترل ماشین آلات به انرژی مکانیکی تبدیل می شود که در بسیاری از وسایل نقلیه مهندسی استفاده می شود.
توسعه اهرم عملیاتی هیدرولیک بیش از 80 سال سابقه دارد، محصول بالغ است و تمام قطعات استاندارد و سریال شده اند. در مقایسه با اهرم عملیاتی دستی با ساختار پیچیده و عظیم، از نظر اندازه کوچک و وزن سبک است، که می تواند تنظیم سرعت بدون پله در مقیاس بزرگ، انتقال پایدار، توانایی ضد تداخل قوی و عملکرد خوب در سرعت پایین را تحقق بخشد. با این حال، به همین ترتیب، اهرم عملیاتی هیدرولیک دارای راندمان پایین، تولید گرما بالا است، نمی تواند یک انتقال نسبت ثابت را به دست آورد، و خطرات نشتی پنهان دارد، و روغن هیدرولیک داخل آن قابل اشتعال و انفجار است، که برخلاف تقاضای فزاینده برای ایمنی است. و حفاظت از محیط زیست بنابراین، با پیشرفت تکنولوژی، اهرم عملیاتی هیدرولیک نیز به آرامی با اهرم عامل دیگری، یعنی اهرم عملیاتی صنعتی با کنترل الکترونیکی جایگزین شده است.
جوی استیک های صنعتی با کنترل الکترونیکی در ابتدا برای کنترل تجهیزات بزرگ و پیشرفته مانند هواپیما و کشتی استفاده می شدند. در دهه 1960، سکوی کار هوایی در ایالات متحده ظاهر شد. از آنجایی که فاصله بین سکوی کنترل و راننده سکوی کار هوایی (حدود 50-60 متر) بسیار بیشتر از ماشین آلات ساختمانی عمومی بود، اهرم عملیاتی هیدرولیک نمی توانست کنترل را به آرامی انجام دهد، بنابراین کار هوایی پلت فرم از فناوری یکپارچه سازی الکترومکانیکی-هیدرولیک استفاده می کند و اهرم کنترل الکتریکی را در سیستم کنترل اعمال می کند. تا سال 1985، به منظور صرفه جویی در انرژی، بسیاری از تولیدکنندگان بیل مکانیکی شروع به استفاده از سیستم های کنترل یکپارچه الکترومکانیکی-هیدرولیک برای حفاری های تولید انبوه کردند.
با رواج دیجیتالی شدن و الزامات بالاتر برای حفاظت از محیط زیست، ماشین آلات ساختمانی بیشتر و بیشتری شروع به استفاده از جوی استیک صنعتی با کنترل الکترونیکی کردند. در مقایسه با اهرم عملیات هیدرولیک، اهرم کنترل الکتریکی می تواند محدوده ایمنی را تنظیم کند، کنترل از راه دور و کنترل مداوم، نیازهای کم اپراتورها، دقت کنترل بالا، سرعت پاسخ بالا، رابطه خطی بین ورودی و خروجی را درک کند و می تواند خروجی با توجه به نیاز مشتری اعمال سیگنال های ولتاژ، جریان یا دیجیتال برای عملکرد هوشمند آسان تر است. در عین حال، با توسعه فناوری تراشه و طراحی دسته، اهرم کنترل الکترونیکی می تواند از تداخل دما و تداخل الکترومغناطیسی در سیگنال خروجی خلاص شود و دسته کنترل الکترونیکی مطمئناً در زمینه های بیشتری می درخشد.